Ο ψηφοφόρος είναι μια περίεργη φάρα. Εκεί που λες ότι τον έχω δέσει, έχει πάντοτε το ταλέντο να σε διαψεύδει. Βέβαια, τις πιο πολλές φορές μπορείς να είσαι σίγουρος ότι δεν πρόκειται να στην κάνει, αλλά και πάλι δεν μπορείς να βάζεις και επ’ άπειρο το χέρι σου στη φωτιά.
Το θέμα, λοιπόν, είναι να καλλιεργείς μια καλή συνεργασία (…γιατί περί αυτού πρόκειται…) με τους πελάτες σου έτσι ώστε να μένουν πάντα ευχαριστημένοι από το service. Κάτι τέτοιο προφανώς δεν είναι και τόσο απλό όσο ακούγεται, αλλιώς την χώρα θα την κυβέρναγε η Vodafone και το Πλαίσιο.
Μέχρι πρότινος, τα κόμματα στην Ελλάδα προσπαθούσαν να δημιουργήσουν μια σχέση αγάπης και παράδοσης με τα κόμματα. Κάτι σαν μετεξέλιξη της οικογένειας και της φροντίδας και Προδέρμ που βρίσκει κανείς μέσα σ’ αυτή. Προς αυτή την κατεύθυνση ομολογουμένως βόηθησαν ή ακόμα παρείχαν και μια υποστήριξη με τον τρόπο τους οι οικογενειοκρατίες. Οι παππούδες στην Άνω Μαγούλα δεν είπαν πότε «θα ψηφίσω ΠΑΣΟΚ», αλλά αντ’ αυτού «θα ψηφίσω τον γιο του Ανδρέα ή το γιο του Γέρου της Δημοκρατίας». Εν αντιστοιχία μπορείτε να πιάσετε και το Καραμανλέικο. Μοναδική εξαίρεση στον κανόνα υπήρξε η οικογένεια Μητσοτάκη (και ο Θεός βοηθός που τον ανέφερα) που συντήρησε της σχέση «εμπιστοσύνης» με το λαό πάνω σε μια βάση εντοπιότητας.
Το θέμα είναι κατά πόσο τα πράγματα μπορούν να διατηρηθούν ως έχουν. Η γνώμη μου είναι ρητά ότι δεν γίνεται για πολύ ακόμα! Θα μου πείτε, βέβαια, από πού αντλώ αυτή μου την αισιοδοξία; Ακούστε με προσεκτικά.
Ηθελημένα έχω παραλείψει να ασχοληθώ στο blog αυτό με τα θέματα διαφθοράς που ταλανίζουν την ελληνική πολιτική σκηνή τον τελευταίο καιρό. Στην τελική ανάλυση δεν έχω και τίποτα να πω. Οι εξελίξεις και τα γεγονότα μιλάνε από μόνα τους. Ούτε σατιρικό σχολιασμό δεν χρειάζονται. Όμως, έχω πει ξανά ότι αυτά τα μεγάλα σκάνδαλα αφήνουν παγερά αδιάφορους πλέον τους Έλληνες. Σημεία των καιρών θα μου πείτε…μπορεί. Έδωσε λέει η Siemens 420.000 ευρώ στο ΠΑΣΟΚ. Τι μόνο τόσα; Καλέ λίγα είναι, ψάξτε καλύτερα…κάπου θα σας έχουν πέσει τα υπόλοιπα!! Ο Κούλης πήρε λέει γύρω στα 120.000 ευρώ από τη Siemens για «τηλέφωνα». Ο Χριστός και η Παναγία πόσο έχουν πάει καμιά δεκαριά συσκευές τηλεφώνων; Φωτιά και λαύρα! Εγώ το μόνο που καταλαβαίνω από όλα αυτά είναι είτε ότι η Siemens είχε λεφτά για πέταμα, είτε ότι «δεν είχε λεφτά για πέταμα» (αν με πιάνετε…!!!).
Αν μπορούμε πάντως να παρατηρήσουμε μια στροφή στον Έλληνα ψηφοφόρο (έτσι τουλάχιστον όπως αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις), σίγουρα δεν προέρχεται από τα απανωτά σκάνδαλα (ή για να είμαστε πιο ακριβείς, δεν προέρχεται ΜΟΝΟ από αυτά). Η πολιτική και εκλογική μετάλλαξη – εάν και εφόσον πραγματοποιηθεί στην πράξη – θα έχει προέλθει από την ανικανότητα του πολιτικού συστήματος να λύσει τα προβλήματα της καθημερινότητας του Έλληνα πολίτη. Κοντολογίς, δεν με νοιάζει αν ο Τσουκάτος έφαγε λεφτά (…αυτό το ξέρω ήδη), αλλά με νοιάζει ότι η ζωή μου κάθε μέρα γίνεται όλο και πιο δυσβάσταχτη.
Δεν ξέρω αν ο Έλληνας θα βάλει μυαλό μέσα σε ένα ή πέντε χρόνια. Αυτό που ξέρω, όμως, με βεβαιότητα είναι ότι δεν θα το βάλει λόγω της Siemens.
