Ξέρετε κάτι; Δεν μου έλειψαν τόσο τα προσωπικά κείμενα από αυτό το σπίτι. Θα έλεγα ότι τόσο καιρό μου έλειψαν μάλλον εκείνα που έλεγα ό,τι βαρεμάρα μου κατέβαινε στη γκλάβα και έσπαγα πλάκα. Θυμάμαι ακόμα εκείνη την πρώτη εποχή αυτού του Blog που σχολίαζα κυρίως σατιρικά την επικαιρότητα και τα κακώς κείμενα αυτού του τόπου. Και το να μην ασχολείσαι με τα δεινά στην Ελλάδα είναι σαν να λες σε βοθρατζή να μην λερωθεί! Εεεε πως να το κάνουμε…δεν γίνεται απλά…σύσκατος θα γίνεις!
Ζορίστηκα πολύ για το τι θα είναι το πρώτο κείμενο, λοιπόν, για την επιστροφή του ασώτου. Στην αρχή σκέφτηκα ένα δακρύβρεχτο του τύπου…«σε άφησα στη πόρτα του πλούσιου γιατί δεν μπορούσα να σε μεγαλώσω» ή «σε παράτησα, αλλά μετά το μετάνιωσα πικρά και έκλαψα με μαύρο δάκρυ». Αλλά βρε παιδί μου…πολύ κλάμα και οδυρμός και δε λέει με τέτοια ζέστη και υγρασία. Οπότε είπα να το πάω πιο αναίμακτα και να μιλήσω για κάτι που έχει πολύ-συζητηθεί. Καλά…μη νομίζεις αγαπητέ μου συγχωριανέ (αχ πόσο επιθύμησα αυτή τη λέξη!!!) ότι ξόδεψα και πολύ χρόνο για να το σκεφτώ. Γιατί ποιος έχασε το μυαλό του για να το βρω εγώ εξάλλου; Θα σας μιλήσω, λοιπόν, για το κάπνισμα.
Αρχικά να ξεκαθαρίσω ότι είμαι καπνιστής (ας στρίψω ένα τσιγαράκι επί τη ευκαιρία). Καλά δεν με λες και θεριακλή, αλλά τα κάνω τα τσιγαράκια μου. Τόσα, ώστε οι γονείς μου και οι φίλοι (οι μη καπνιστές βεβαίως) να με κυνηγάνε αρκούντως. Ευτυχώς έχω πολλούς φίλους καπνιστές οπότε δεν με πολύ-πρήζουν!
Απαγορεύτηκε, λοιπόν, το κάπνισμα! Δεν ξέρω αν το μάθατε! Ναι, ναι…το άλλο με τον Τοτό είναι πράγματι καλύτερα. Πάω που λέτε σήμερα με το Θείο μου (επί τη ευκαιρία…να τονίσω ότι αυτό το σπίτι στη Κινέτα είναι δικαιωματικά δικό μου…το Χαλκούτσι ας το πάρει η Cindy…ποσώς με ενδιαφέρει…εγώ θέλω απλά να κάνω πάρτυ δίπλα στη Ζωζώ) για καφέ στο Σκουφάκι. Να κάτσω μέσα άκαπνος δεν έπαιζε…για όλα τα λεφτά του κόσμου. Έλα όμως που βλέπω τασάκια στα μέσα τραπέζια. Για διακόσμηση δεν έπαιζε να ήταν σκέφτηκα. Μπαίνω μέσα, στέλνω τον Θείο τουαλέτα (έχει και ακράτεια…τι να τον κάνω;) και ρωτάω ευθύς αμέσως την ευγενική σερβιτόρα…«Επιτρέπεται να καπνίσουμε;»…για να λάβω την εξής απάντηση…«Για σήμερα ναι!». Ούαου σκέφτηκα…τι είναι αυτό; Κάποιο πρωτοποριακό μέτρο για δακτύλιο στο καπνίζειν;
Εεεεε κάπου εκεί μου ήρθε η καταπληκτική ιδέα που θα λύσει όλα τα προβλήματα και δεν θα τσακωνόμαστε κιόλας. Λοιπόν…θα κάνουμε για το κάπνισμα ό,τι ακριβώς κάνουμε και για τα αυτοκίνητα στο κέντρο. Τις μονές μέρες δεν θα επιτρέπεται το κάπνισμα και τις ζυγές θα επιτρέπεται! Πιάνετε το μεγαλείο της σκέψης μου; Πφφφφ…τόσο δύσκολο είναι; Εγώ για παράδειγμα θα βγαίνω μόνο τις ζυγές μέρες και όλες τις υπόλοιπες θα κλείνομαι και θα ντουμανιάζω στο σπίτι μου. Με αυτό τον τρόπο θα κάνω και οικονομία, γιατί θα πίνω και λιγότερους καφέδες! Καλά ώρες-ώρες τρομάζω με το μεγαλοφυές μυαλό μου! Πωπωπω!!!
Καλά…μια άλλη καλή σκέψη είναι να κόψω το κάπνισμα. Ωστόσο, αυτή δεν με συμφέρει οπότε δεν την προτείνω. Θα πάω στον κύριο Καγκελόπουλο και θα του το προτείνω. Τέλειωσε! Μα καλά…δεν μπορούσε να το σκεφτεί μόνος του; Εδώ έχει ολοκληρώσει το έργο του στο Υπουργείο Υγείας και έχει τόσο άπλετο χρόνο…πως δεν το σκέφτηκε; Νέο-δημοκράτης παιδί μου…τι περιμένεις; Απαπαπα!!
Καλά μιλάμε, νιώθω τόσο περήφανος που έβαλα και εγώ το λιθαράκι μου σε αυτό τον τόπο! Πάω να στρίψω άλλο ένα τσιγάρο για να το γιορτάσω…χαχα!!!
υ.γ. Ααααα τσακώστε και μια αφιέρωση!! Ωωωωωωωωω!!!!!
